Ναύπλιο: Η περιφορά της θαυματουργής εικόνας της Ζωοδόχου Πηγής στην ιστορική “Αγία Μονή”

 

Η Θεομητορική εορτή της Ζωοδόχου Πηγής εορτάστηκε με κάθε λαμπρότητα στο Βυζαντινό μοναστήρι της “Αγίας Μονής”, στην περιοχή της Άριας Ναυπλίου στην Αργολίδα, την Παρασκευή 17 Απριλίου 2026. 

Το πρωί τελέσθηκε αρχιερατική θεία λειτουργία από τον Μητροπολίτη Αργολίδος κ. Νεκτάριο.

Μετά το πέρας της λειτουργίας ακολούθησε η λιτάνευση της θαυματουργής εικόνας πέριξ της Ιεράς Μονής. Στις ανατολικές υπώρειες του φρουρίου Παλαμήδι, κοντά στο χωριό Άρια, σε απόσταση περίπου 3 χιλιομέτρων από το Ναύπλιο, είναι κτισμένη η Αγία Μονή, όπως έχει επικρατήσει να ονομάζεται από τον 17ο αιώνα. 

Είναι αφιερωμένη στη Ζωοδόχο Πηγή και το καθολικό της αποτελεί μία από τις πιο ωραίες και καλοδιατηρημένες βυζαντινές εκκλησίες της Ελλάδας, αντιπροσωπευτικό δείγμα της λεγόμενης «ελλαδικής σχολής» της αρχιτεκτονικής του 12ου αιώνα.

Την παραμονή της εορτής τελέστηκε εσπερινός από τον πρωτοπρεσβύτερο π. Γεώργιο Σελλή προέδρου του ΙΣΚΕ.  Πρόκειται για ένα από τα παλαιότερα μοναστήρια της περιοχής που ιστορία του χάνεται στα χρόνια του Βυζαντίου.

Η εορτή της Ζωοδόχου Πηγής τιμάται με μεγάλη λαμπρότητα στο ιστορικό, βυζαντινό μοναστήρι της Αγίας Μονής στην Άρια Ναυπλίου την Παρασκευή της Διακαινησίμου. Πραγματοποιείται πανηγυρική θεία λειτουργία και περιφορά της ιεράς εικόνας, προσελκύοντας πλήθος πιστών, αναδεικνύοντας το ανακαινισμένο μνημείο

Οι εργασίες αποκατάστασης που έγιναν στη Μονή αφορούσαν τη συντήρηση και αποκατάσταση του Καθολικού καθώς και την αποκατάσταση και εκσυγχρονισμό της βορειοδυτικής πτέρυγας της μονής και η απόδοση της αρχικής λειτουργικής μορφής και οργάνωσής της.

Ενώ λειτούργησε για ένα διάστημα ως ανδρικό μοναστήρι, σήμερα αποτελεί γυναικείο ησυχαστήριο Μέσα στο ναό, η εικόνα του Φανερωμένου Χριστού, έχει τη δική της θαυμαστή ιστορία.

Βρέθηκε το 1920, πίσω από το ιερό της εκκλησίας από τον Ελληνοαμερικάνο Θεόδωρο Ρογκόπουλο, ο οποίος έφτασε στο Ναύπλιο ύστερα από όνειρο που είχε δει και έφερε στο φως την εικόνα.

Το καθολικό της μονής έργο του έτους 1149, είναι πρότυπο βυζαντινής τέχνης και όπως λέγει και ο Γάλλος βυζαντινολόγος Κάρολος Ντηλ, είναι «το ωραιότερο της δευτέρας χιλιετηρίδας».

Είναι τετρακιόνος ναός με ελαφρό τρούλο και έχει κτισθεί με λαξευτούς πώρινους ισοδομικούς λίθους. Στη δυτική είσοδο του ναού είναι εντοιχισμένη μαρμάρινη πλάκα, που φέρνει την εξής επιγραφή:

Έπηξε βάθρα τω ναό Σου Παρθένε,

Λέων Αργείων αλιτρός θυηπόλος,

Ώπερ παράσχοις λύτρον αμπλακημάτων

Είς αντάμειψιν, ευλογημένη Κόρη