Έναν Δάσκαλο που δεν δίδαξε μόνο γράμματα, αλλά τρόπο να στεκόμαστε απέναντι στον εαυτό μας και στους άλλους. Για πολλές γενιές παιδιών υπήρξε μια σταθερή μορφή εμπιστοσύνης, ένας φορέας αξιών που δεν επιβλήθηκαν ποτέ με λόγια, αλλά μεταδόθηκαν μέσα από το προσωπικό του παράδειγμα.
Μαζί με την αγαπημένη του σύζυγο, την αξιότιμη νηπιαγωγό κα Ρούλα, αποτέλεσαν για τη Νέα Κίο κάτι περισσότερο από ένα εκπαιδευτικό ζευγάρι. Υπήρξαν σύμβολα μιας εποχής όπου η παιδαγωγική ήταν πρωτίστως σχέση, παρουσία, βλέμμα και φροντίδα.
Ο κύριος Στράτος υπήρξε για πολλούς από εμάς μια τέτοια εσωτερική παρουσία. Ένα πρόσωπο που εγκαταστάθηκε διακριτικά μέσα στην ψυχική μας μνήμη και έγινε μέρος του ηθικού μας χάρτη. Ένα μέτρο σύγκρισης για το πώς μπορεί να είναι ένας άνθρωπος, ένας εκπαιδευτικός, ένας γείτονας, ένας πολίτης.
Τί να πρωτοπεί κανείς για έναν τόσο σπουδαίο άνθρωπο, επιστήμονα, εκπαιδευτικό, καλλικέλαδο ιεροψάλτη.....
Ο κύριος Στράτος γεννημένος στην Ίμβρο, απόφοιτος του Εκκλησιαστικού Λυκείου της Χάλκης,της Μαρασλείου Παιδαγωγικής Σχολής,του Παντείου Πανεπιστημίου, λάτρης της βυζαντινής Μουσικής και κυρίως του πολίτικου ύφους,άφησε μια πλούσια παρακαταθήκη στην ενορία της Νέας Κίου.
Όταν ανέλαβε καθήκοντα πρωτοψάλτου τον Μάη του 1994,στην ενορία μας,αξιώθηκα να είμαι κοντά του για περισσότερα από δέκα χρόνια, ως " δομέστικός του ", να αποκτήσω το πατριαρχικόν " ύφος " , όπως ο ίδιος άκουσε, διδάχθηκε,μυήθηκε στην Βασιλεύουσα , από τους αειμνήστους Βασίλειο Νικολαΐδη , Κωνσταντίνο Πρίγγο.
Κάθε χρόνο την Μεγάλη Τρίτη, έψελνε χορωδιακά το Τροπάριο της Κασσιανής.
Τί όμορφο άκουσμα.....
Πόσο έλαμπε το πρόσωπό του,όταν ήδη είχε ολοκληρωθεί η ακολουθία....
Σήμερα δεν πενθούμε μόνο έναν αγαπημένο άνθρωπο. Πενθούμε ένα κομμάτι της παιδικής,εφηβικής μας ηλικίας. Ένα κομμάτι της ιεροψαλτικής,εκπαιδευτικής γειτονιάς μας. Ένα κομμάτι εκείνης της αίσθησης ασφάλειας που δημιουργούν οι άνθρωποι όταν μένουν πιστοί στις αξίες τους και τις υπηρετούν αθόρυβα για δεκαετίες. Κάθε απώλεια ενός τέτοιου ανθρώπου δεν αφορά μόνο την οικογένειά του. Αφορά ολόκληρη την κοινότητα, γιατί μαζί του φεύγει ένας φορέας μνήμης, πολιτισμού και κοινών παραστάσεων.
Όμως οι πραγματικοί δάσκαλοι δεν κατοικούν μόνο στα σπίτια τους. Κατοικούν στους ανθρώπους που διαμόρφωσαν. Στις λέξεις που άφησαν, στις πράξεις που ενέπνευσαν, στις αξίες που συνεχίζουν να μεταδίδονται από γενιά σε γενιά. Και έτσι ο κύριος Στράτος θα συνεχίσει να είναι παρών στη Νέα Κίο. Στα πρόσωπα των μαθητών του, στις οικογένειές τους, στις αναμνήσεις που θα αφηγούμαστε στα παιδιά και στα εγγόνια μας.
Στην αγαπημένη του κυρία Ρούλα, σύντροφο της ζωής του,μητέρα των 2 παιδιών του καί συνοδοιπόρο στην προσφορά, εκφράζουμε την πιο βαθιά και ειλικρινή μας συμπαράσταση. Μαζί πορεύτηκαν περισσότερο από πενήντα τέσσερα χρόνια, όχι μόνο ως ζευγάρι, αλλά κυρίως ως δύο άνθρωποι που αφιέρωσαν τη ζωή τους στη διαμόρφωση ψυχών και χαρακτήρων. Στα αγαπημένα τους κορίτσια, που σήμερα αποχαιρετούν τον πατέρα τους, ευχόμαστε δύναμη και παρηγοριά. Να γνωρίζουν πως ο δικός τους άνθρωπος δεν ανήκει πια μόνο στην οικογενειακή τους ιστορία, αλλά στην ιστορία ενός ολόκληρου τόπου που τον αγάπησε, τον τίμησε και τον ευγνωμονεί.
Δάσκαλέ μου αγαπημένε,
οι δάσκαλοι της ζωής δεν πεθαίνουν όταν σταματά η αναπνοή τους. Συνεχίζουν να ζουν μέσα στις συνειδήσεις που διαμόρφωσαν. Συνεχίζουν να υπάρχουν ως μνήμη, ως αξία, ως παράδειγμα.
Καλό σου ταξίδι.
Η γη της Νέας Κίου που αγάπησες καί κυρίως αγαπήθηκες,ας σε κρατήσει τρυφερά στην αγκαλιά της. Και η μνήμη όλων όσοι σε γνωρίσαμε ας γίνει το πιο φωτεινό σου μνημόσυνο.
Αύριο στις 12 μ.μ. όλοι θα σε αποχαιρετήσουμε στον Ιερό Ναό της Αγίας Ειρήνης.
Αιωνία καί αγήρως η μνήμη σου.
π. Ηλίας Γάτσιος