Εκεί που τα αντέχω λυγίζουν , οι φωνές τρεμάμενες και οι ταπεινοί με ανημπόρια γονατίζουν αναγκαιμένοι , Κείνος στέκεται στο μέσο …
Λες και τον έσυραν από του Γολγοθά τη γη και τον απόθεσαν για λιγοστές στιγμές στο κέντρο κάθε Εκκλησιάς πλημμυρισμένης πάσης χαράς και δόξης …
Στο μέσο ο Σταυρός...
Ντυμένες με ζωή οι ψυχές που τις γύμνωσε του εχθρού το ξύλο , το φρούδο του θανάτου …
Με μάτια και χείλη αγνά να τον αγγίζουν , παρηγοριά πατρικής αγκάλης ικετεύοντάς του , γεύση Αθανασίας προσμένοντας …
Κι ο παπάς που βγαίνει από τα αριστερά , τον υψώνει λες και θα τον σμίξει με του ουρανού τις άκρες… Κορώνα στο κεφάλι του τον κρατά , και κουβαλά στο ευωδιαστό δισκάρι του δάκρυα ρομφαίων και ελπίδες Αναστάσεως …
Στο μέσο ο Σταυρός...
Κάποιο παιδί του πόνου έγειρε γλυκά πάνω του να ακούσει την πνοή του …Και Κείνος τότε έβγαλε φωνή μεγάλη που ακούστηκε καθάρια : Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς…
Στο μέσο ο Σταυρός...
Άντε και άρχισε να αχνοφαίνεται ο Παράδεισος …και ο Αδάμ που καρτερά αιώνες μακρούς για να λυτρωθεί , όλους μας περιμένει τον θρήνο του να αλλάξει με το Χριστός Ανέστη …
νώντας σκοπετέας
