Μου Έστησε Καρτέρι Η Αρρώστια
και σέρνει τον λυγμό στον βυθό
του νου μου, σε θάλασσα μαύρη…
Δοκιμασία δυσβάστακτη
για την ανθρώπινη αντοχή ,
χίλιες στιγμές
σε σιωπηρό δρόμο με αγκάθια
καιόμενα…
Ματωμένη σάρκα μα ψυχή δυνατή
σε μάχη φονική με ελπίδα στο
Χριστό,
με απλωμένα τα χέρια στο
θαύμα…
Γυρνώ από την νυχτιά στο φως
που Εσύ
με δίδαξες να βαδίζω στο
ουράνιο πέπλο…