Η μνήμη του Κυβερνήτη παραμένει ζωντανή, όχι μόνο για το ιστορικό του έργο αλλά και για το ηθικό του παράδειγμα. Ο Ιωάννης Καποδίστριας υπήρξε διπλωμάτης διεθνούς κύρους, με αναγνώριση και σεβασμό σε ολόκληρη την Ευρώπη. Όμως άφησε σταδιοδρομία και ασφάλεια για να αναλάβει το δύσκολο έργο της συγκρότησης του ελεύθερου ελληνικού κράτους. Το έκανε όχι από φιλοδοξία, αλλά από αγάπη για την πατρίδα και με βαθιά αίσθηση καθήκοντος.
Η διακυβέρνησή του, αν και σύντομη, χαρακτηρίστηκε από τιτάνιες προσπάθειες: οργάνωση θεσμών, στήριξη της παιδείας, ενίσχυση της αγροτικής οικονομίας, φροντίδα για τους φτωχούς και ορφανούς. Ο ίδιος ζούσε λιτά και σεμνά, χωρίς να επιδιώκει πλούτη ή αξιώματα. Η πολιτική του δεν ήταν τέχνη εξουσίας, αλλά διακονία. Αυτό το πνεύμα τον έκανε να ξεχωρίζει, αλλά και να συγκρούεται με μεγάλα συμφέροντα της εποχής.
Η δολοφονία του, έξω από τον Άγιο Σπυρίδωνα, ήταν μια στιγμή βαθιάς τραγωδίας για το Έθνος. Κι όμως, η θυσία του ανέδειξε ακόμα περισσότερο το ήθος του: έπεσε θύμα της ανιδιοτέλειάς του, επειδή στάθηκε εμπόδιο σε όσους ήθελαν να εκμεταλλευτούν την πατρίδα.
Η τέλεση του μνημοσύνου στον τόπο της θυσίας του είναι πράξη ιστορικής μνήμης αλλά και πνευματικής ευθύνης. Μας θυμίζει ότι η Ελλάδα προοδεύει μόνο όταν κυβερνιέται με πίστη, ήθος και ανιδιοτέλεια. Ο Καποδίστριας υπήρξε υπόδειγμα τέτοιου ηγέτη.
Η φωνή του εξακολουθεί να εμπνέει: να αγαπούμε την πατρίδα, να υπηρετούμε τον συνάνθρωπο, να στηριζόμαστε στην πίστη. Και το μνημόσυνο αυτό στο Ναύπλιο γίνεται όχι απλώς μνήμη ενός μεγάλου Έλληνα, αλλά και κάλεσμα σε όλους μας να αναζητούμε ηγέτες και πολίτες με το ίδιο πνεύμα προσφοράς και θυσίας.
