Στη σύγχρονη εποχή, όπου η τεχνολογία έχει εισβάλει σε κάθε πτυχή της καθημερινότητάς μας, παρατηρούμε δυστυχώς ορισμένα φαινόμενα μέσα στους Ιερούς Ναούς, τα οποία προκαλούν εύλογο προβληματισμό και απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή, εκκλησιαστική ευαισθησία και υπευθυνότητα.
Ένα από αυτά είναι η βιντεοσκόπηση εντός του Ιερού Βήματος, η ανεξέλεγκτη χρήση κινητών τηλεφώνων, αλλά και η τοποθέτηση διαφόρων συσκευών επάνω στην Αγία Τράπεζα, σαν να πρόκειται για ένα συνηθισμένο τραπέζι ή έναν χώρο τεχνικής εγκατάστασης.
Ας ξεκαθαρίσουμε, λοιπόν, ορισμένα πράγματα.
Το Ιερό Βήμα δεν αποτελεί χώρο ελεύθερης πρόσβασης, ούτε σκηνικό για προσωπικές λήψεις, ούτε στούντιο βιντεοσκόπησης. Είναι ο κατεξοχήν ιερός χώρος του Ναού, όπου τελείται το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Εκεί βρίσκεται η Αγία Τράπεζα, το φρικτό Θυσιαστήριο, επάνω στο οποίο προσφέρεται η αναίμακτη θυσία.
Και πραγματικά γεννάται το ερώτημα: Με ποια εκκλησιαστική συνείδηση μπορεί κάποιος να θεωρεί φυσιολογικό να τοποθετεί ένα κινητό τηλέφωνο επάνω στην Αγία Τράπεζα, προκειμένου να καταγράψει εικόνες ή να μεταδώσει ζωντανά μία Ακολουθία;
Η Αγία Τράπεζα δεν είναι βάση κάμερας!
Δεν είναι επιφάνεια για κινητά τηλέφωνα, μικρόφωνα, φορτιστές και κάθε λογής τεχνικό εξοπλισμό.
Δυστυχώς, όμως, το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στη βιντεοσκόπηση. Παρατηρούμε ακόμη και λαϊκούς να αγγίζουν την Αγία Τράπεζα, να στηρίζονται επάνω της ή να θεωρούν αυτονόητο ότι μπορούν να τοποθετούν σε αυτήν διάφορα αντικείμενα. Χρειάζεται, λοιπόν, να υπενθυμίσουμε ότι οι λαϊκοί δεν έχουν δικαίωμα να αγγίζουν την Αγία Τράπεζα ούτε να εισέρχονται και να ενεργούν αυτοβούλως μέσα στο Ιερό Βήμα. Η πρόσβαση και η διακονία στον συγκεκριμένο χώρο διέπονται από συγκεκριμένη εκκλησιαστική τάξη.
Αλλά ας μη σταθούμε μόνο στους λαϊκούς. Υπάρχει και μία άλλη εικόνα, η οποία προκαλεί εξίσου μεγάλο προβληματισμό: ακόμη και από τους ίδιους τους κληρικούς παρατηρείται η τοποθέτηση προσωπικών αντικειμένων επάνω στην Αγία Τράπεζα.
Ρολόγια χειρός, μανικετόκουμπα, χαρτάκια, σημειώσεις και διάφορα άλλα προσωπικά αντικείμενα βρίσκουν τη θέση τους επάνω στο Ιερό Θυσιαστήριο.
Αλήθεια, από πότε η Αγία Τράπεζα μετατράπηκε σε προσωπικό τραπέζι εναπόθεσης αντικειμένων;
Η ιερότητα της Αγίας Τράπεζας δεν αφορά μόνο τους λαϊκούς. Αφορά πρωτίστως και τους ίδιους τους λειτουργούς της Εκκλησίας, οι οποίοι οφείλουν να αποτελούν το πρώτο παράδειγμα ευλάβειας, σεβασμού και εκκλησιαστικής ευταξίας.
Δεν μπορούμε να απαιτούμε από τους πιστούς να σέβονται τα Ιερά και τα Όσια, όταν εμείς οι ίδιοι δεν προσέχουμε τη συμπεριφορά μας απέναντι σε αυτά.
Ασφαλώς, η τεχνολογία μπορεί να υπηρετήσει την Εκκλησία. Η μετάδοση των Ιερών Ακολουθιών μπορεί να αποτελέσει σημαντικό μέσο επικοινωνίας με τους πιστούς που αδυνατούν να παρευρεθούν στον Ναό. Όμως άλλο πράγμα είναι η διακονία της τεχνολογίας προς όφελος της λατρευτικής ζωής και άλλο η ανεξέλεγκτη εισβολή της μέσα στο Ιερό Βήμα.
Η βιντεοσκόπηση, όταν πραγματοποιείται, οφείλει να γίνεται με την απαραίτητη εκκλησιαστική άδεια, σύμφωνα με τις υποδείξεις του υπευθύνου κληρικού και χωρίς να διαταράσσεται η ιερότητα της λατρείας.
Κανένας φωτογράφος, εικονολήπτης ή τεχνικός δεν μπορεί να ενεργεί αυτοβούλως, ούτε να θεωρεί ότι η επαγγελματική του ιδιότητα τού παρέχει δικαίωμα να κινείται ανεξέλεγκτα μέσα στον Ιερό χώρο.
Ας σταματήσουμε, λοιπόν, να συγχέουμε την τεχνολογική πρόοδο με την εκκλησιαστική ασυδοσία. Ας θυμηθούμε ότι μέσα στην Εκκλησία υπάρχουν όρια, υπάρχουν κανόνες, υπάρχει τάξη και υπάρχει ιερότητα που οφείλουμε όλοι να διαφυλάττουμε.
Η Αγία Τράπεζα δεν είναι έπιπλο. Δεν είναι ράφι. Δεν είναι πάγκος εργασίας. Δεν είναι χώρος προσωπικών αντικειμένων. Είναι το Ιερό Θυσιαστήριο της Εκκλησίας!
Η ευλάβεια δεν αποδεικνύεται από το πόσο συχνά εισερχόμαστε στο Ιερό Βήμα, αλλά από το κατά πόσον γνωρίζουμε να σεβόμαστε την ιερότητά του.
Περισσότερη ευλάβεια, λιγότερη επίδειξη. Περισσότερη προσευχή, λιγότερη προβολή. Περισσότερος σεβασμός στην Αγία Τράπεζα!
Διότι μπορεί η κάμερα να καταγράφει κάθε κίνηση μέσα στον Ναό, αλλά δεν μπορεί να καταγράψει την ευλάβεια μιας καρδιάς που γνωρίζει πραγματικά πού βρίσκεται.
Η Εκκλησία είναι τόπος προσευχής και μυστηριακής ζωής, όχι τηλεοπτικό στούντιο.
Ας διαφυλάξουμε την ιερότητα του Οίκου του Θεού, ξεκινώντας πρώτα από τη δική μας συμπεριφορά.
Και πραγματικά γεννάται το ερώτημα: Με ποια εκκλησιαστική συνείδηση μπορεί κάποιος να θεωρεί φυσιολογικό να τοποθετεί ένα κινητό τηλέφωνο επάνω στην Αγία Τράπεζα, προκειμένου να καταγράψει εικόνες ή να μεταδώσει ζωντανά μία Ακολουθία;
Η Αγία Τράπεζα δεν είναι βάση κάμερας!
Δεν είναι επιφάνεια για κινητά τηλέφωνα, μικρόφωνα, φορτιστές και κάθε λογής τεχνικό εξοπλισμό.
Δυστυχώς, όμως, το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στη βιντεοσκόπηση. Παρατηρούμε ακόμη και λαϊκούς να αγγίζουν την Αγία Τράπεζα, να στηρίζονται επάνω της ή να θεωρούν αυτονόητο ότι μπορούν να τοποθετούν σε αυτήν διάφορα αντικείμενα. Χρειάζεται, λοιπόν, να υπενθυμίσουμε ότι οι λαϊκοί δεν έχουν δικαίωμα να αγγίζουν την Αγία Τράπεζα ούτε να εισέρχονται και να ενεργούν αυτοβούλως μέσα στο Ιερό Βήμα. Η πρόσβαση και η διακονία στον συγκεκριμένο χώρο διέπονται από συγκεκριμένη εκκλησιαστική τάξη.
Αλλά ας μη σταθούμε μόνο στους λαϊκούς. Υπάρχει και μία άλλη εικόνα, η οποία προκαλεί εξίσου μεγάλο προβληματισμό: ακόμη και από τους ίδιους τους κληρικούς παρατηρείται η τοποθέτηση προσωπικών αντικειμένων επάνω στην Αγία Τράπεζα.
Ρολόγια χειρός, μανικετόκουμπα, χαρτάκια, σημειώσεις και διάφορα άλλα προσωπικά αντικείμενα βρίσκουν τη θέση τους επάνω στο Ιερό Θυσιαστήριο.
Αλήθεια, από πότε η Αγία Τράπεζα μετατράπηκε σε προσωπικό τραπέζι εναπόθεσης αντικειμένων;
Η ιερότητα της Αγίας Τράπεζας δεν αφορά μόνο τους λαϊκούς. Αφορά πρωτίστως και τους ίδιους τους λειτουργούς της Εκκλησίας, οι οποίοι οφείλουν να αποτελούν το πρώτο παράδειγμα ευλάβειας, σεβασμού και εκκλησιαστικής ευταξίας.
Δεν μπορούμε να απαιτούμε από τους πιστούς να σέβονται τα Ιερά και τα Όσια, όταν εμείς οι ίδιοι δεν προσέχουμε τη συμπεριφορά μας απέναντι σε αυτά.
Ασφαλώς, η τεχνολογία μπορεί να υπηρετήσει την Εκκλησία. Η μετάδοση των Ιερών Ακολουθιών μπορεί να αποτελέσει σημαντικό μέσο επικοινωνίας με τους πιστούς που αδυνατούν να παρευρεθούν στον Ναό. Όμως άλλο πράγμα είναι η διακονία της τεχνολογίας προς όφελος της λατρευτικής ζωής και άλλο η ανεξέλεγκτη εισβολή της μέσα στο Ιερό Βήμα.
Η βιντεοσκόπηση, όταν πραγματοποιείται, οφείλει να γίνεται με την απαραίτητη εκκλησιαστική άδεια, σύμφωνα με τις υποδείξεις του υπευθύνου κληρικού και χωρίς να διαταράσσεται η ιερότητα της λατρείας.
Κανένας φωτογράφος, εικονολήπτης ή τεχνικός δεν μπορεί να ενεργεί αυτοβούλως, ούτε να θεωρεί ότι η επαγγελματική του ιδιότητα τού παρέχει δικαίωμα να κινείται ανεξέλεγκτα μέσα στον Ιερό χώρο.
Ας σταματήσουμε, λοιπόν, να συγχέουμε την τεχνολογική πρόοδο με την εκκλησιαστική ασυδοσία. Ας θυμηθούμε ότι μέσα στην Εκκλησία υπάρχουν όρια, υπάρχουν κανόνες, υπάρχει τάξη και υπάρχει ιερότητα που οφείλουμε όλοι να διαφυλάττουμε.
Η Αγία Τράπεζα δεν είναι έπιπλο. Δεν είναι ράφι. Δεν είναι πάγκος εργασίας. Δεν είναι χώρος προσωπικών αντικειμένων. Είναι το Ιερό Θυσιαστήριο της Εκκλησίας!
Η ευλάβεια δεν αποδεικνύεται από το πόσο συχνά εισερχόμαστε στο Ιερό Βήμα, αλλά από το κατά πόσον γνωρίζουμε να σεβόμαστε την ιερότητά του.
Περισσότερη ευλάβεια, λιγότερη επίδειξη. Περισσότερη προσευχή, λιγότερη προβολή. Περισσότερος σεβασμός στην Αγία Τράπεζα!
Διότι μπορεί η κάμερα να καταγράφει κάθε κίνηση μέσα στον Ναό, αλλά δεν μπορεί να καταγράψει την ευλάβεια μιας καρδιάς που γνωρίζει πραγματικά πού βρίσκεται.
Η Εκκλησία είναι τόπος προσευχής και μυστηριακής ζωής, όχι τηλεοπτικό στούντιο.
Ας διαφυλάξουμε την ιερότητα του Οίκου του Θεού, ξεκινώντας πρώτα από τη δική μας συμπεριφορά.
