Πνευματικό συναπάντημα στο Λυγουριό: Ομιλία του Μητροπολίτη Χαλκίδος για τον «Γέροντα της Ευβοίας» Άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη

 

Με εξαιρετική επιτυχία, μέσα σε ατμόσφαιρα κατάνυξης αλλά και ιδιαίτερης συγκίνησης, πραγματοποιήθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Βασιλείου Λυγουριού η προγραμματισμένη πνευματική ομιλία αφιερωμένη στον «Γέροντα της Ευβοίας», Άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη ,από τον Μητροπολίτη Χαλκίδος Χρυσόστομο Β΄ την Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2026.

Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν εντυπωσιακή, καθώς εκατοντάδες πιστοί από το Λυγουριό και τις γύρω περιοχές της Αργολίδας κατέκλυσαν από νωρίς τον ναό, δημιουργώντας το αδιαχώρητο για να παρακολουθήσουν την εκδήλωση.

Οι πνευματικές εκδηλώσεις ξεκίνησαν με την ακολουθία του Εσπερινού. Στη συνέχεια, ο Αρχιερατικός Επίτροπος της Περιφέρειας Λυγουριού, Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Λεονάρδος, καλωσόρισε το πολυπληθές ακροατήριο και παρουσίασε τον προσκεκλημένο ομιλητή. Στην εκδήλωση παραβρέθηκε και ο μητροπολίτης Αργολίδας Νεκτάριος .

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων κ.κ. Χρυσόστομος Β΄, ο οποίος ως αυθεντικό πνευματικό τέκνο του Αγίου Ιακώβου ανέπτυξε το θέμα: «Ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης - Ο Γέρων της Ευβοίας».

Ο Σεπτός Ποιμενάρχης της Χαλκίδος καθήλωσε τους παρευρισκόμενους με τον ζεστό και αμεσότατο λόγο του. Δεν περιορίστηκε σε μια στεγνή βιογραφία, αλλά κατέθεσε προσωπικές, βιωματικές εμπειρίες, άγνωστες πτυχές της καθημερινότητάς του δίπλα στον Άγιο, καθώς και περιστατικά που φανερώνουν την ταπεινοφροσύνη, την αγάπη και τα θαυμαστά χαρίσματα με τα οποία τον προίκισε ο Θεός.

Ποιος ήταν ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης

Ο Άγιος Ιάκωβος αποτελεί μία από τις πλέον αγαπητές και φωτισμένες μορφές του σύγχρονου ορθόδοξου μοναχισμού.

Τα πρώτα χρόνια και η προσφυγιά: Γεννήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1919 στο Λιβίσι της Μικράς Ασίας. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή βίωσε τη δοκιμασία του ξεριζωμού, φτάνοντας με την οικογένειά του στη Φαράκλα της Βόρειας Ευβοίας. Από μικρό παιδί διακρινόταν για την ασκητικότητα, τη συνεχή προσευχή και την ολοκληρωτική του αφοσίωση στον Θεό.

Η διακονία στη Μονή Οσίου Δαυίδ: Το 1952 εκπλήρωσε τον μεγάλο του πόθο και εισήλθε ως μοναχός στην Ιερά Μονή Οσίου Δαυίδ του Γέροντος στις Ροβιές Ευβοίας. Το 1975 ανέλαβε Ηγούμενος της Μονής, την οποία με πολύ προσωπικό αγώνα, προσευχή και υπομονή αναστήλωσε, μετατρέποντάς την σε παγκόσμιο πόλο πνευματικής δρόσου.

Το χάρισμα της παραμυθίας: Αξιώθηκε από τον Θεό με το διορατικό και ιαματικό χάρισμα. Ήταν ο «Γέροντας της συγχώρησης και της αγάπης», που ξεκουράζει χιλιάδες ψυχές κάτω από πετραχήλι του.

Αγιοκατάταξη: Κοιμήθηκε οσιακά στις 21 Νοεμβρίου 1991. Η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου τον κατέταξε επισήμως στο Αγιολόγιο της Εκκλησίας στις 27 Νοεμβρίου 2017, ορίζοντας η μνήμη του να τιμάται στις 22 Νοεμβρίου.

Η βραδιά στο Λυγουριό έκλεισε μέσα σε κλίμα βαθιάς πνευματικής χαρμολύπης, με τους πιστούς να αποχωρούν ενισχυμένοι από τις διδαχές και την ευλογία του σύγχρονου Αγίου της Ευβοϊκής γης.